Santos á forza nin Deus os quere e nós, encirrados polos cregos reaccionarios (sempre que aventan morte ou aires de liberdade, andan polo medio cregos, con independencia do deus adorado na zona), aterrorizamos canto puidemos aos gábachos. Daquela, e despois -pensemos na praxe máis recente dos nazis-, cando había baixas por un atentado, obviamente terrorista, contra membros das forzas de ocupación, a vinganza na poboación civil era pública. Hoxe, por suposto, nada teñen que ver con esa odiosa práctica os obuses que caen entre mulleres e nenos que, malpocados eles, se poñen a celebrar vodas en época de guerra
A cultura dos Moai (Estatuas de pedra que representan cabezas humanas) comeza aproximadamente en 1000 DC, todas saen da canteira de Rano Raraku e son trasladadas a outras partes da illa, sempre preto do mar. A cultura dos moai caracterízase porque parece indicar unha certa unidade política da illa. Ademais estas estatuas teñen dende o seu inicio cada vez un maior tamaño, están agrupadas en centros cerimoniais chamados "Ahu" e representan o culto aos antigo.
Cando no pasado mes de febreiro a esquerda abertzale presentou o documento de cinco folios que dá título a este artigo e no que se recollen as conclusións do debate interno que ao longo de varios meses mantivo a súa militancia co obxecto de decidir o camiño a seguir no futuro moita xente fora de Euskadi recibiu esa nova iniciativa cunha actitude que poderíamos dicir que contiña un 50% de esperanza e outro 50% de escepticismo.
© Fundación Bautista Álvarez de Estudos Nacionalistas
Terra e Tempo (ISSN 1575-5517)
Avenida de Lugo, 219, 1º, 15703 • Santiago de Compostela • Galiza
981 57 02 65 – info#code#bautistaalvarez#code#org